Şubattı..
Hayli yağan yağmurlu bir günde
rüzgarı sert bir tokat gibi hissediyorum yüzümde
soğuk içimi titretirken
hayat anlamını düşündürüyor
zihnim parlak
bulutlarda kızıl bir havari
elimdeki sigarayı yakmaya çalışırken
sonsuz sorular havada asılı kalıyor
Ölüme yaklaştıkça
uzaklaşıyor
içimdeki garabet
kime dokunsam yok artık
kabuk atıyor günahlarım
daha iyi olma arzusu
dindiriyor korkularımı
başkalarına yüklemekten
utanıyorum artık sancılarımı
şimdi sondayım
ne zaman başladığımı unuttum üstelik
Baska başlangıç yok artık
beni unuttuğunuz andayım....
©ateşbaz
A