Pul pul dökülüyor derimin her yanı
Soğuk kasvetli değmiş bedenime
Fikirlerime bile don vurmuş kem rüzgar
Bu sıralar yine kaçık tadı ağzımın
Ve düşünüyorum hayatta kime lazım
Hala kırılmış kalbimden çıkan sevgi tanesi
Umut yelken açmış kimileri için okyanusa
Yanmış çoktan benim limanda
Umudun çorak tersanesi
Kalem tutan elimin parmakları donmuş
Kanla yazıyorum sana kalbimden
Damarlarım çatlarcasına vuruyor
Kan duvarlarını zorluyor gibi hala
Kırık hayallerini bile çalmış tanrı
Ama yaşamı hala alınmamış
Bedeni diri ruhu ölü aklı yarı yolda
Ölüm aklında hep bulunan bir yazgı
Tek dostu tayf kalmış o da suskun
Yahut esen rüzgar çalacak bir gün
Mısraları arasında bağ yoktur aklın
Eğer koptuysa kendi bağları çoktan
©mageenkon
M