Kaleme sarılır oldum canım yanınca
İnsanlardan soğur oldum tanıyınca
Aklım başıma gelmiyor yaralarım kanayınca
Gücüm kalmadı artık dayanacak
Üzerime çökmüş gelecek yılların yorgunluğu
Dert çekmek için önemi yok ki olgunluğun
Biriktirdim içimde bu yüzden dolgunluğum
Aklımdaki intiharlardır tenimin solgunluğu
Yazacak kalemimi kırarken neyin imtihanı
İntihar mı sadece ölümden korkan ihtiyarım
Sanki eceli kovalıyor bir yarım
İyi bir yanı yok ki beklenen umutsuz bir yarın
Nefret ediyorum şu halimden
Ah acılar ne kadar zalimler
İçimdeki savaşı kaybediyorum galipken
Nasıl kazanabilirim ki yanlızlığa sahipken
Kalkıp gidemiyorum güzel günlere
Zaman zarar veriyor düzelmeyen bünyeme
Hiç pişmanlık duymuyorum geçen dünlere
Ansızın gelen ölümle olacağım gündemde
©barisygiz
B