kar yağıyordu
bu kente ince ince
kendi halinde
sessiz sedasız
hiç düşünmezdi
üşüyen birileri
varmı diye
düşündükçe
kimsesizliği
üşüyorum anne
kimsesiz olan
her varlığı
sokak çocuklarını
sahi sokak mı
doğurdu çocukları
olabildiğine garip
ve kederli
adamların
soğuktan kızarmış
kulakları gibi şimdi
yüreğim
Z