Yürüyordum öyle kaldırım da birden yırtık kabanıyla ayağında yazlık Bi terlik yanından geçen insanlara yalvaran elleri tiritreyip mendil satan Bi çocuk sonra yanımda yaklaştı Benden korkma be abla
Bak mendil satıyorum
Bir tane Al diye
Sana yalvarıyorum
Verme bana sadaka
Kırılıp mahvoluyorum
Tiksinme benden o bakışlara
Sürekli kahroluyorum
Tekme tokat hakaretle başlıyorum
Güne böyle başlıyorum
Gündüz çabuk bitmesin
Geceden korkuyorum ben abla
Geceler çok çok uzun öyle uzun ki
Uyurken ürperiyorum
Cehennem sıcağı olsa diyorum
Titreyip donuyorum çünkü
Vermediler bir gram
Ne ilgi ne sevgıyı hep uzak durdular
Sürekli büyüttünüz
İçinizdeki kini bizlere
Mümkünümüz kalmadı
Tükendik eridik bittik
Tiner ile baliyi
Unutmak için çektik
Acıları
Uyuşmuş bedenlerimiz
Oyorgun düşlerinde
Sevilip gülüyoruz be ablam
İnsan bir kere ölür
Biz her an ölüyoruz
Geçmişimiz muamma
Çile dolu dünyada
Bizi ayakta tutan
Gördüğümüz rüyalardır
İstemeden doldurduk
Günahla sokakları
Adlarını biz koyduk
Boşu Boş çocukların
Korkarak tiksinerek
Bakıyorsunuz hepiniz
Peki biz suçluyorsunuz ya onlar şuçlu
Değil mi abla
KISACISI...
Mendil Satan Çocuğun burnunu Koluyla silmesi Kadar Acımasız Bu hayat
©masalldmr
D