Sokak çocuklarıydı onlar
Kaldırımlar kuş tüyü yataklarıydı
Yıldızları örttüler üzerlerine
Ay gülümsedi sessizce
Rüzgarlar fısıldadı ninni söylercesine
Siyahtı..
Ayazdı..
Yorgundu..
Sokak çocuklarıydı onlar
Güneşe dönemediler yüzlerini
Minicik elleri
Kocamandı yürekleri
Kirliydi yüzleri ama
Işıltılıydı simsiyah gözleri
Nöbetti..
İsyandı..
Açlıktı..
Sokak çocuklarıydı onlar
Dikenli tellerle çevrili duvarları
Volta atıyordu bir bir umutları
Ama masumdu dilekleri
Özlemdi..
Acıydı..
Sürgündü..
Sokak çocuklarıydı onlar
Çirkindi gördükleri
Geceye sığındılar
Bükülmeden ayakta kalmaktı
Hedefleri
Kavga
İlk öğrendikleriydi
Ve ilk kavgaları
Hayatın ta kendisiydi
Sokak çocuklarıydı onlar
Sokağın çocukları...
Solak çocuklarıydı onlar
Gülen yüz bekleyen bulamayan
Belkide anlaşılamayan
savaş acısı vardı minicik yüreklerinde
savaşın adıydı onlar
sokağın çocukları
Ağlamakta bulurdu kendilerini
Parçalanmış yürekleri sanki hiç gülmedi
yüzleri gülerken minicik bedenleri
Sanki çoktan sokağın gece lambasına gömülmüştü.......
Onlar sokak çocukları Dünyanın asıl kahramanları
onları anlamayanlarda Dünyanın asıl hayvanları
Sarra sözü çocuklar hayal kurun hayal kurumaktan vazgeçmeyin bir gün bir gün kabul olacak.......
sarra ...
©hayatttt
H