Hasret sokağının ışığı yansıyor,
Sıgaramın titreşen dumanına.
Bu şehir benim eksik yanım,
Gecesinin pençeleriyle gelen.
Her parçam, her yanım birleşmek için kan pompalıyor zihnimde.
Ondan bu acı,
O yüzden bu çile...
Neden bal ile sunulan zehir.
Zamanın urganlaşması,
Ve atılması boynuna vicdanımın.
Başımı iki elimin arasına alıp,
Çatlamasını önlemek neden?
Anla artık bekleniyorsun;
Evet sen bekleniyorsun!
Sen ki;
Düşlerime leş kargası gibi tüneyen.
Sen ki;
Bir şarkıda,
Bir şiirde,
Bir korkuda,
... gönlümde,
Ecel gibi susan uğultuda.
Ve bir soykırım doldu göğsümden içeri.
Bilenmiş öfkeyle öldürdüm ölmeyeni.
Kargalar beni;
Gömdüğünden beri,
En lanet şeytan izleri,
Zihnimde gezindi.
İşte bu uzak bakışlara ayraç
Bölüyor en iyi şiirimi
Ve ihtimaller yıkılıyor gidişinle
En gaddar ve iğrenç sözler sesinle,
Gözlerinden gözlerime konuşur zihnimde.
İşte; içimde süregelen seyir,
Başıma yıkılıyor bu yolunu bekleyen şehir.
_