Sokaklar bana mahkûm,
Ben sana vurgunum,
Lambalardan kovulurum,
Banklarda uyurum,
Acılarımda boğulurum.
Her gün kendime imtiyazlarım,
Geceler 3' te uyanırım.
Ben hep anlaşılmamaya,
Duyulmamaya,
Mantık-duygu arasında kalmaya,
Günde 40 defa ölmeye, boğulmaya,
Mahkûm muyum?
Bir gün seni unutur muyum?
Bundan hiç yok umudum,
Ölüm meleğim sensin ama,
Seni neden unutamıyorum?
Sokaklar bile beni kovuyorsa,
Nerede benim koğuşum?
Kalbimde durmaz benim hortumum,
Ben yine gözlerinde mahkûmum,
Tek kelimene kûlum,
Gözlerinin,
Sevginin,
Ateşlerinin,
Ben sendeki kendimin,
Hapishanesinde ölmeye mahkûmum,
Hiç bir sokak kalbim kadar çıkmaz olmamıştı.
Y