M

Sokakların Lambası

Sessiz bir gece sevdiğim, görüyor musun yıldızlar sevişiyor
Bize sadece uzaktan bakmak, uzaktan sevmek düşer
Çünkü insan oğlu güle bile elini atsa onu da soldurur
Kalbimiz kırık dökük enkaz altında
Gülme sevdiğim gülme benim bu gri hâlime gülme
Nefes alırken bile göğüs kafesim daralıyor, kemiklerim batıyor canıma
Ezik bir ruhla dolaşıyor durumdayım, yokluğuna bıçak çekiyorum
Korkmuyorum, artık korkmuyorum yokluğundan
Neyse...
Diyarına eser bir gün ayrılık rüzgarı
Gülün üstüne kar düşmüş
Sende bana kalan tek kâr keder imiş
Pencerenin kenarında durup beni izler hayalin
Her vakit çağırdığım benim
Kırık kanadım benim
Türkülere konu olan sevdiğim benim
Güzergahım benim, her vakit göz yaşım benim
Kelimelere, cümlelere sığdıramadığım benim
Ben seni unutmadım, belki sen unuttun beni
Ellerim ocak ayı uzaktan bir rüzgâr esip savurdu beni yere
Sana yolladığım kuş bir parça kederimi bırakmadı mı
Bütün türkülere anlatırım seni
Sana dair ne varsa sindi hepsi içime
Ayrılıklar koşar adımlarla yaklaşır, mutluluklar koşan adımlarla uzaklaşır
Hem adı yok, acısı çoktur
Nasıl bir belayı saldın benim başıma
Dişi bir ağrı vurur geceme
Bin ölüme eş değer bir sarılmak
Kaç gecedir kapının önünde bekliyorum
Yaprak döken yanım, gülleri yıllarına ektim
Öyle suskun olmaz yârim
Gülümse baharı estir ülkeme
Kimsesiz çocukların ülkesine.
©mhmtyldrm2