Günden güne solsan da,
Solan gülüm, senden asla vazgeçemem.
Her bir yaprağın düşerken toprağa,
Yüreğimde derin bir sızı, bir özlem.
Rengini kaybetsen de mevsim rüzgârında,
Sevdanın sıcaklığı sarar içimi her an.
Kokun hâlâ buram buram tenimde,
Gönlümde açtığın sevda bahçesi, her zaman.
Geçen zaman seni benden almaya çalışsa da,
Her anımda, her nefeste sen varsın.
Hatıraların tazedir hâlâ içimde,
Kalbimde, ruhumda yaşayan bir yangınsın.
Bilirim, her çiçek bir gün solar,
Ama aşkımız, kök salmış derinlere.
Zaman gelip geçse de, değişse de dünya,
Vazgeçmem senden, solan gülüm, ölene dek.
Solan yaprakların yeniden yeşerir,
Sen benim içimde hep baharsın.
Ne fırtına, ne kar, ne de soğuk,
Sevdamıza engel olamaz asla.
Çünkü gerçek aşklar, solmaz hiçbir zaman,
Sen solsan da gülüm, benim için hep güzelsin.
Ve her gece yıldızlar altında,
Sana fısıldarım sevgimi, usulca.
Bu sevda, ölümsüzdür, yüzyılları aşan,
Solan gülüm, sen benim tek gerçeğimsin.
Ve bir gün, yeniden açarsın diye,
Beklerim sabırla, aşk dolu dualarımla.
©hasanbey.
H