Düştüğüm de ağlamasını bilemem ben.
Bu yüzden kimse derdim yok zanneder.
Oysaki en çok sustuğum zamanlar
canımın en çok yandığı zamanlardır.
Şimdilerde bir garip susmak düğümlendi boğazıma;
kollarımda dert yükü kelepçeler.
Ayaklarımda dost zincirinden pırangalar bağlı.
Öyleki ne hüznündeyim zamanin
nede sevincinde yalnızlığın ;
sadece solmuş bir yaprağıyım
ilkbaharda açan sevdaların.
©mtepex
M