A

soluk

beklemek seni
eski bir tren istasyonu karanlığında
cebimde yırtık ,soluk yaşanmışlıklar
var
gözlerim kaldı uçurum kenarlarında
türkülere yanık manzaram
ellerimde kansız günahlar var
elvedasız ayrılıkların ortasında
ölüm sogukluğundaki hatıralar
yol olmuş umutlarım
sevinçlerimi kuşlar götürmüş dağlara
kimsesiz degilim, hiçbirseyim
bir çukur kazıp uzanmışım toprağa
gökyüzü yağıyor, boğuluyorum
çığlıklarım sessizlik oluyor
bir atom gibi zerrelerime dağılıyorum
ışık yerine karanlık saçıyorum dünyaya..
©ateşbaz