I

Soluk Alamıyorum

Bulutlar sökün etti ufuktan,
rüzgarın şaklayan kırbacıyla.
Karman çorman,
zift karası...
Geliyor dört nala!
Kartal pençeli,
şahinden yırtıcı!
Bir umacı,
can alıcı!
Bir solukluk zamanda
ışıkları boğdu,
sardı dört yanımı.
Karardı dünyam;
körleşti gözlerim,
beynim, yüreğim...
Göremiyorum,
duyamıyorum,
soluk alamıyorum...
©ilanagodya