Ağlamak istemedikçe gözlerimden yaşlar yoldum.
Oysa ki fazla değildi, bende bıraktıkları kadar buldum.
Çıkar bir yolum yoktu, kendi içimde dönüp durdum.
Bir gül değildim ama, papatyalardan evvel soldum.
Beni yazdıklarımdan cesur sanma, inanki bende korktum.
Karanlığın ortasında gözlerimi, sıkarcasına yumdum.
İçimde okyanuslar birikti, ben bir damlasıyla doldum.
Satır başında arama beni, ben şiir bitince gelen sondum.
©masival
M