Bir gece vakti andım seni ıssız gecenin
ayaz ışığında kışa yaslamıştı başını
ağaçlar sonbahar akşamında..
Soğuktu gözlerim sonbahardı.
yağmurla birlikte bulutlar ıslandı.
Sen en güzel son bahardın kurak gönlümde gidişinle beraber tek tek yapraklar döküldü
en güzel mevsimde bu şiir kime dersen son bahara ve sadece sana sende son bahardın
sonuçta daima bende bilmesen de...
Içimde bir umut ukte kaldı
yaşanmayanlar artık ölmek üzere
uzaktan sevmek zordu .
Son bahara kaldığında bensizlik neydi
sordun mu? hiç kendine! yad ettim
ben senin yerine gittiğin o günü
kutladım defalarca son baharın her yaprak dökümünde anılar hatıralar.
" Sen hiç üzülme"
Kaç sonbahar geçti bitti bilmem de
kışa alışamadı hala kurak gönlüm gidişinin mevsiminde...
©ebrulimsi_
E