E

Son bahar ve Güneş

Sen
vakitsiz yağmurla gelen son bahar kurumuş
Dalları süpüren kapımı açtım ardına kadar buyur Yalnızlık benim adım gir içeri.
Gri akşamlarda şömine başında ıssız mum
Masa üzerinde kızıl yanar ışığı ile
bana eşlik ederdi. sönmek üzere iken son defa bakar yüzüme ışığını yansıtırdı.bir hayli alacalı
dururdu asildir rengi kamaşır gözlerimi alır.
Tükendi bende kalanlar gideceklerine eminim
Bir gün herkes gidecek biliyorum.
karanlık sırlarımın yorgan döşek uyuduğu
Gecedir benim arkadaşım üzerimi örter ben üşümeyeyim diyedir bu vefa. kabuğuna saklanırım.
~Sonra ~
Kalpten kalbe bir yol geçer. surları çözer.
iğne olur ipe kavuşur refah sağlar.
düğümler biter iğne ile bir olan ağların
ördüğü kurdeleye
Sımsıkı tutunuruz. birleşir kalplerimiz
Seviyorum diyebilmektir tanımı.
Zifiri karanlıkları katlederiz.
Yamacında gizlenirim uyuduğumuz gece
durmadan şarkılar söyler bize avazı çıktığı kadar . Saçlarına dolanır saçlarım da
dudaklarının kıyısına yaslanırım.
gülerken sen bana güneş ısınırdı.
tenin de ıslanır dı kirpiklerim.
©ebrulimsi_