Sararmış yapraklar dökülüyor dallardan, Sonbahar rüzgarı esiyor yorgun adımlarla. Hüzünlü bir melodi çalıyor gökyüzünde, Bir sevda efsanesi yankılanıyor kalbimde.
Bir zamanlar, sonbahar mevsiminde, Bir sevdaya tutuldum ben de ansızın. Onun bakışlarıydı beni cezbeden, Gülüşüydü güneşim gibi aydınlatan.
Sonbahar yaprakları gibi döküldü kalbime, Her anı birer hatıra kazındı zihnime. Elleri sarıp sarmaladı beni sevgiyle, Sıcaklığıyla ısıttı yüreğimi üşüyen.
Sonbahar yağmurları gibi gözyaşlarım aktı, Onun gidişiyle yıkıldı dünyam bir anda. Sonbahar rüzgarı gibi savruldu gitti, Bırakarak geride sadece anılarımı.
Yıllar geçti, mevsimler değişti, Ama o sevda hala yaşıyor kalbimde. Son baharda her yaprak döküldüğünde, Onu anımsarım ben de sessizce.
Belki bir gün geri döner diye umut ediyorum, Belki bir sonbahar mevsiminde kavuşuruz yeniden. O zamana kadar saklayacağım bu sevdayı kalbimde, Son baharda bir sevda efsanesi olarak sonsuza kadar.
©hasanbey.
H