Biliyorum beklediğim gündün sen
Avuçlarımda bir demet
Tebessüm
Güzel bir düşdü
Yıllar sonra derin bir uykudan uyandırılmıştım
zorda olsa uyandırılmıştım
ilk gunlerde cennet bahçesinde gibiydim
Ve sonra azaba dönüştü yaşadıklarım
inanamıyordum
belki de inanmak istemiyordum
hakkını vere vere
dolu dolu hergeçen gün şiddetlenerek
yaşıyordum kötülüğü
içinde bir türlü bitmek tükenmek bilmeyen büyük bir öfke....
Her geçen gün ruhuma milim milim
hastalık gibi işliyordu
rengarenk çiçeklerle süslediğim
her zerresini pembe ile boyadığım
hayallerle dolu
o kücücük dünyama
o içindeki öfkeyi kusuyordu
lanet okuyup canımdan can alıyordu
ağlamayı bile beceremiyordum artık
ağlamaya çalıştıkça bir türlü
gelmiyordu o tek damla
Bır aksa yanaklarımdan aşağıya süzülerek
bütün acılarım son bulacaktı........
©zehrasema
Z