Sonbaharı son kez yaşıyorum,
Artık yaprakların bile düşmeye hali kalmadı.
Son yağmur bu,
Son kez taşıyorum.
Maalesef rüzgârımda huzura varmadı.
Kendimi gökyüzüne bıraktım,
Ölmek istedim kollarında.
Gözyaşıydım, zaman oldum aktım.
Hâlâ izlerim yaşar yollarında.
Silinmez,
Nedendir? bilinmez.
Mademki bu hayat bir inziva,
Sanırım kalkıp da gidilmez.
Yarı da bırakılmış bir kitap,
Orta yerinde çığlıklar,
Hepsi yüzüme küskün edilen bir hitap.
Mevsimlerde zaten terkeyledi.
Şimdi ne zemheri var ne afitab.
©ggurkann
G