Artık bu son feryadım olsun kalbine,
Ama sen yine duymamazlıktan gel,
Bütün duygularımı alıp götürmüs bir sel,
Anlattığım herkes bana şöyle der;
Kırılmışsın, üzüldüm bu haline.
Ben yıllarca üzüldüm de bu kalem yazmaktan vazgeçmedi.
Sonsuza dek mahkum olacakken, kalbin beni kendine zindan etmedi.
Şimdi ise acılardan kendime parmaklık, sözlerden ise bir hediye yaptım.
Ama hiç bir çabam senin geri gelmene yetmedi.
Son söylediklerin içimde kurşun gibi işliyor bedenime,
Hep derdim yalnızların şiire düşmesinin sebebi ne?
Sonrasında anladım ki terkedilmişler,
En sevdikleri elveda demişler...
Aklım bir mezarlık gibi ve kefendesin sen bensiz.
Bu aralar bu ücra çok sessiz ve sensiz.
Şimdi biriktirdiğim umutlarımı intihara bıraktım.
Hiç değişmedim, hala yalnız başına beklediğin o duraktım.
©gurkanshn
G