Neyin içinde buldum kendimi
Doldum taştım
Tam gidecekken habire düz bir gemide
Acılar kalbime yanaştı
Bulduğum biraz su biraz aştı
Hayali görünce şiirde gözlerim kamaştı
Kendimde bulduğum son hatıra ruhumla yaşıttı
Geriledikçe geriledi,ilerideki yol bittiğinde sona varıştı
Usandırdım kalemi kağıttan şiirle barıştı
Açıkça örtülü sevgide bakışmalar yatıştı
Yağmurlar güngören çiçeklerle atıştı
Bitti,bitmeyen çile
Anlam kaldı idareten
Silindi son kalan şey metanetten
Emaneten ölüm ihanetsiz olmazmış
Cahile verilen tek bir öğün,tek bir öğütle son bulmazmış
Üşümezmiş ateşle oynayan
Yanar durur dönermiş
Rahiya gömermiş toprağa tohumunu
Ve içinde kalan son hudutta yaşarmış insan
©mesaim
M