Bu son sahnesi belki de hayatımın,
Belki de bu son perde,
Bir inat uğruna yaşıyorum sadece,
Bir savaşın ortasındayım sebepsizce.
Günler geçtikçe, ömrüm bittikçe,
Geride kalanlarım hep olacak biliyorum,
Üzüleceğimde sevdikçe,
En kalabalığındayım yalnızlığımın.
Sevmek için bir sebep aramadım,
Gitmek içinde, ölmek içinde, yaşamak içinde,
İşin aslına gelirsek ben bende kalamadım,
Kaldım ama nasıl, solumda son kalan yarım.
Gözlerimde derinliğini taşıyan acılar,
Her geçen gün özlediğimden beri var,
O yağmur kokan gecelere düşlerimden bir parça hüzün,
Kalbimden bir parça nefes,
Bırakıp gidiyorum.
Metin özcan
M