Sonbahar dan bir haber geldi, senin yüzünde varmış bir hüzün.
Çok zaman geldi de geçti, ama hala gözüm ufuklara kaldı küskün.
Tozlu rafların arasında yapraklar ve yalnızlıktan dostum yoktu başka.
Ben sana benliğimi anlattım hep çoğu insan dil dökemezken aşka.
Bir yanım harap içinde dert ve telaşla boğuştu, hislerim bile hissizleşti.
Sana son kez elveda demek isterdim ora da ama susmayan dilim de dilsizleşti.
Şimdi liman dan hasret rüzgarlarıyla, sağ sola savuruyoruz duygularımızı,
Bir de benden kaybolan ruhun var ya, sessizce gelip kaçırıyor uykularımızı.
Ellerim kalemime oldu eş ve dost, sarıldılar hiç bırakmamak adına,
O gece içinde bir küçük dünyam ve tüm duygularımı bıraktım kapına.
Ve son kez gitmeden baktım, ağlıyordun. gözyaşların düşüyor du pencereden,
Söylemedin bana neydi seni bu kadar harap eden?
Sonun da bir hikaye gibi sonu geldi herşeyin, ama gerçeğini yaşayamadık.
Elini vermedin, o yüzden arada ki hiç kimse ile beraber savaşamadık.
Şimdi sen sağ taraftan ben sol taraftan, ölüm de buluşmak adına hayata yalnız devam ediyoruz.
Bana bir tek şunun cevabını verin;
"Herşeyi ile sevenler" neden hep biz terkediliyoruz?
©ggurkann
G