Bilmiyorum, neyim ,kimim
nerdeyim kiminleyim
doğaçlama bir hayatın içindeyim
oynuyorum hayatın yerindeyim
hayat bir saklambaç
sobelenende, sobeleyende ben
saklanan da ben ebe olan kişide
her gece kim olduğumu bilmeden
kalbimin karakterime susaması
ilkbahardayken güzdeyim
yazdayken kışta
hayatım büyük bir pişmanlık
sıyrılamıyorum
biriktiriyorum sadece
günahlarımı ,sevaplarımı
ve bir gün veda ediyorum acı dolu çığlıklarla
hayata ve içindekilere
sevmiştim yaşamayı
hayatla oyun oynamayı
ama şimdi gidiyorum
değerimi bilmeyipte ağlayanlara bakarak
gülümsüyorum son kez herkese
sevdiklerime
sevmediğim herkese
gülümsüyorum.
H