---Öptüm, Sonra Bir Kez Daha Öptüm
Buz gibi bir cumartesi sabahı, kasım. Kahve koydum fincana, yanına sokuldum. Haddinden fazla yanında kaldım. Giyindin, soyundun ve ben her defasında seni öptüm. Kahvem buz gibi oldu. Aldırmadım, bir yudum aldım. Yataktan kalktın, yanıma yürüdün. Çıplak ayaklarının izi parkelerde kaldı. Boynunu sola eğdin. Beyaz bluzunun kol yenlerini sıvadım. Bileğinden öptüm. Boynundan öptüm, köprücük kemiğine eğildim. Soluğunu göz kapaklarımın üzerinde hissetim. Dokunur gibiydin, dokunmadın.Öptüm. Bir kez daha… Sonra bir kez daha… Doyamadım, ardı geldi. Boş verdim dünyayı. Öptüm. Buz gibi kahvenden bir yudum aldın. Siyah ojelerini inceledin, gözlerine düşen saçlarını sıyırdım. Gözlerine bakmadım. Utandım, farkında olmadan.
Bir gün, başka bir adamın yanında farklı sıfatlarla görecektim ve sevmeye meyilli yanlarım deli gibi acıyacaktı. Ertesi gün bir başka kadınla tanışacak, adaşlarını bulacak ve yüz binlerce içi boş kahkaha arasında onu sadece tatlı bir hatıra olarak anacaktım. İki arkadaş kalmaya söz verecektik ama hiçbir şey olamayacaktık.Ay ışığında oturduk, bütün gece. Sigara içtik, yan yana. Şehirlere rağmen. Kilometreleri katladık koyduk başucumuza, havalimanlarını anımsamadık. Havalimanlarını seviyordum oysa, uçmayı da. Gece uçuşlarını daha çok seviyordum halbuki. Ama bir gece uçuşunda uğurlayacaktın beni. Kaburgalarımın arasına bir bıçak girip çıktı. Çok canım yanmadı ama… Uzun soluklu, derin bir sızıydı bu sefer ki.Dokunuşunu özleyeceğim, ufak parmaklarını daha çok. Bileğini özleyeceğim, sonra omuzlarını da. Buz gibi Pazar sabahı, seni hatırlamak için pencereyi açıp, evi buz gibi sonbahar havasıyla dolduracağım. Kafi gelmeyecek, ben bu şehre bir kez daha öfke kusacağım. İlk günkü gibi seveceğim, söz vermiyorum adım gibi biliyorum.
©şerifexx
Ş