Bu yolda yürümek zormuş yalnız aşılmıyor.
Yıkılsın artık köprüler bu sana son mektup!
Dilimden sökemediğim bir zikir gibisin.
Yâr yâr demekle olmuyor, bu sana son mektup!
İstemeden oldu bağladım sana bir kere..
Bir bahara girer gibi girdim girdabına.
Ve ellerim bir parça kumaşına hasretken,
Gidiyorum huzurundan, bu sana son mektup!
İşte bırakıyorum seni kendi haline..
Senin olsun dört mevsim, senin olsun bu cennet.
Benimle aynı düşlerde buluşamadın yaa..
Sen kendi haline ağla, bu sana son mektup!
Bugün verdim müjdeyi kına yak ellerine.
İstemiyorum, ne varsa al hep senin olsun.
Bu kadar mı zordu çölde bir Leyla olmak?
Sonu geldi ayrılığın, bu sana son mektup!
Artık mutluluğa bende bir salıncak kurdum.
Masmavi denizlere yelkeni çoktan açtım.
Her meyvenin kurduyum, her derenin de suyu.
İster dön, ister hiç gelme, bu sana son mektup!
20.01.2019
İstanbul...
©gokhan29
G