Bıraktım ben, güzel şeyler bıraktım. Minik çocuklar bıraktım, aynada koca yürekli adamlar ve güzel kadınlar.. Güzel sevdim hepsini, iyi sevdim. Sözlerim son hissiyatını paylaşıyor, bu gece. Öğretmen dahi oldum bu sahnede. Güzel bakmayı öğrettim, bakmayı değil ben; görmeyi öğrettim. Tek tek, giren hayatıma herkese.. Göğüsleri değil içindekini sevmeyi, dudakları değil, oradan dökülenleri bilmeyi..
Bir şair olamadım belki, ama şiir okuttum hepsine. Kalmak değil, güzel kalabilmek adına dedim.. Ben inanıyorum o bıraktıklarıma. Gösterdim, çok şey gösterdim onlara.. İnsanların içindeki adı koyulamayan o boşluğu kendileriyle doldurmaları gerektiğinden, sokaktaki küçük çocuğun topunun kaçtığı yere kadar..
Kalmak uğruna verdiğimiz savaşların, aslında bir his karmaşası olduğunu gördüm içimizde olan. Ben karmaşamla dans ederken, ağlayana sesleniyorum son kez..
Bu son dansımdı, iniyorum sahneden. Söylemek istediğim tek şey belki..
Etrafında değil, içinde. Kendi içinde'
©bayankimse
B