Yüreğimde su birikintileri var kan kabarcıkları
ile yuvamı kazmaya çalışıyorum kendi ellerimle
Bu harbi cihan sanıp koşuyorum
Şuleler kıskandırırdi heveslerimi.
Kalbimin küçük kızıyım ben.
Nerede nasıl davranmasını bilmeyen
seni görünce de heyecan basar soğuk
soğuk terlerim görülmeye değerdi .
Penceresine cam attıktan sonra kaçan
görecek sin diye ağaçların arasına
saklanır sapan.
Sevenlerim olduğu gibi sevmeyenlerim
var dı bu kalabalık içinde de
korumaya çalışırken sevgi elini
narindim.ne kadar seviyorsan varsın
felsefesine uyduğum bir sancı bu.
Uzaklar dan bakarım babamın gözleri'ne de
alev çıkarken koşarım yine kıyamaz sanırım.
omzuna dayasa elimi bırakmasa
yalvaririm ben küçüğüm daha
biliyor sun baba.
Annem gibi buğulanir gözlerimi siler
mendilim.bu benim kalp sızım, çocukluk
arkadaşım bu hayat beni sevmedi
batırdı dibe. boyunduruktum.
Sevmediği kadar direndim kimsenin beni !
sevmeyeceğine inanarak
sesimi duyuramadım ikna etme
çabasında bile olmadılar zaten ne
konuştuğumu bilmeden ters getirdiler.
bir şairin son mektubunu yazarım
kapı aralığından gelmesini istediklerim
gelir mi hala bakıyorum.
©ebrulimsi_
E