Tek bir an...
Dudaklarından anlamsızca dökülen birkaç cümle,
Ve derin bir sessizlik.
Herşeyin tuzla buz olduğu,
Daha önce verilen sözlerin anlamını yitirdiği,
Duyguların yerle bir olduğu devasa bir boşluk.
Bedenini saran bu hissizlik.
İçinden çıkamadığın bi labirent gibi.
Düşüncelerin ablukaya alınmış sanki
Esaretin boğuyor benliğini..
Ka(ç)makla ka(l)mak arasında gidip geldiğin aklına,
Bir harf hükmediyor şimdi.
İki yol var önünde ,
Ya kaybettiklerini geri kazanacaksın
Ya da tamamen dibe batacaksın
Seçim senin.
Hayatının kontrolü senin elinde..
Artık geri dönüş yok
Kabul et ..
Artık Yok!
Bi karar vermelisin.
Hayat her zaman istediklerini vermez sana.
Mücadele etme zamanı şimdi.
Sonsuza kadar yaşayan bi ölü olarak kalmaksa niyetin,
Hiç yorma kendini..
Nasılsa tıkanıp kalacaksın,
Çıktığın o son yokuşta.
Yok eğer kaldığın yerden devam edip; daha güçlü kalkmak istiyorsan ayağa,
Elindeki son kozu da kendin için oyna.
Ve şunu unutma;
Düz yolda herkes yürür.
Önemli olan ,
Kırık cam parçalarının kanattığı topuklarının üzerine,
Daha sağlam basarak geçmektir o yolları..
Attığın her adımda kanayan topukların,
Yaptığın hataların bedeli olacak her seferinde.
Kan kaybından ölmeyeceksin belki ama
Ayağına batan her cam parçası
Yüreğinde kanayan bir yara olarak kalacak içinde.
Bir gün kendinle hesaplaşmaya karar verdiğinde,
Doğrularla yüzleşip,
Kabulleneceksin herşeyi tüm gerçekliğiyle..
©benmavi___
B