Ömür tiyatromun son perdesini
Oynuyor, muhtaç olduğum nefes
Duyamaz hiç kimse ruhun sesini
Sıkışır sıkışmaz göğüste kafes
Perde kapanınca zamana karşı
Acı bir hıçkırık yükselir göğe
Alkışlar arasında cenaze marşı
Karışır ruhumun musikisine
Ömür tiyatromun son perdesini
Oynuyor, muhtaç olduğum soluk
Ayakta alkış tutuyor salon
Açılır açılmaz önümde perde
©cümlebaz
C