Yağmurdan bir ses duysan,
Kimise hatırlasan...
Deryadan çıkan umutsa,
Ağlayıb sarılsan...
Yalnızlığın zülmünü
Açıb derde söylesen,
Bir ömürden vaz keçip
Vakitla cihat eylesen...
Yerin-göğün yüreği
Nasıl ağlıyor,bir bilsen,
Yağmurla yayan sesi
Susup, sen de dinlesen...
Sen...
Benim yanlışlarım...
haksızlıklarım...
Tüm dertlerimin
başlanğıcısın...
Gözümün, gönlümün,
göz yaşlarımın,
İçime dökülen
kalp acısısın...
Başıma dünyanı
zindan eleyen,
Kapatıp
yalnızlığa
mahkum eleyen,
Beni
kendi-kendime düşman eleyen,
Ömrümün -günümün
son pişmanlığımsın...
©sedaderya
S