Son pişmanlık, sabaha varmaz bir karanlık
Benim sana aşk taifim artık bir zamanlık.
Gecelerden, sabaha mutlu olmayı diledim
Ama bunların imkansız olduğunu bilemedim
İnsanlar ne nankör müş bunu bilemedim.
Rabbimden sabırdan öte birşey dilemedim
Güveni kaybeden bu, yorgun kalbim.
Tek nefeste, kanımı döktüğüm harbim.
Kardeşim dedim anlamını bilmeden,
Yare mutluluklar diledim kalpten silmeden
Bir tebessüm ettiğim zaman hayatta.
Yen acılarla uyandım, soğuk sabahta.
Umut bana uğramadan, esti geçti.
Kalbinin pusatı, yorgun yüreğimi deşti.
Artık tek başıma, sürünüyorum yollarda.
Ve celsemi taşıyorum, bileği kanlı kollarda
©ggurkann
G