son sancım bu
aşk dediğin o büyük yarama son tuzum
son yanışım
seni sevdiğim için milyon kere kendime acıyışım
son kez yanlışım
adım adım yürüdüğüm son yoldu yolcusu olmayan kapının
eksik gibi biraz sanki
yalnız hissetmiş
heder olmuş
ama son kez sen deyişim bu
sanki biraz da nefessiz kalmışım
sonra paramparça ettim zamanları aynalara
sonsuzluğun ellerinden tutup bütün levhalara
bir iz düşüp soracağım seni dünyalara
eğer varda bulamazsam seni yoktan soracağım
yoklukta olmayacaksın
ama seni bulacağım
bir umut işte
kaybolup sonra yok olacağım
sevmek gibi birşey sanki
önce boğup
sonra yakacağım
inanıyorum
sanki geçmeyecek bir yara daha açacağım
umuyorum dediğin an
sanki son kez aşka
gözlerimi yumacağım...
kitabımdan
©svvl
A