E

Son Sayfa ve Sen

Karanlık bir sayfayım, açma incinirsin
Kaybolursun, dokunma işte biliyorum
Masalın sonuyum, anla işte
Durma git, ardına bile bakma, kaç benden
Gözlerin, ne güzel bakıyorsun öyle
İçinde kayboluyorum, bakma öyle
Dayanamam düşerim içine
Dökülür satırlarım, yapma
Aldanma dışıma, beyaz değilim,
Ayın karanlık yüzüyüm, anlamıyor musun
Kara kapkara içim, Sönersin karanlığım da
Gözlerinin feri söner , kaç kurtar kendini
Mutlu son yok satırlarım da
Cadıya ait harflerim, her mısramdan zehir akar
Gözlerinden yüreğine, kurtçuklar yuva yapar
Kıyamam, sana kıyamam anlamaz mısın
Satır aralarımda harcayamam seni, dayanamam
Çocukluk etme, hadi git ne olursun
Gidiyor musun, dur son bir kez bakayım
Ah durma git, ben iyiyim böyle..
Zaman da kayıp bir sayfayım,
Mürekkebi tükendi kalemimin.
Sonun başladığı yerde tutsağım
Tüketirim, seni de tüketirim.
Hatrında kayıp bir sayfadan, öncesine aitsin
Orda kal, sen orda güzelsin
Bırak, değme bana
Ah! Nedir bizi böyle buluşturan?!
Son sayfayım, ilk sayfayı hatırla
Üç harfli bir sözcükte, alev alışımızı
Küllerinde savruluşumuzu hatırla
Dedim ya sana, kayıbım..
#Kalemimden..