Bu benim maalesef son şiirimdi artık kalemimi koydum çekmeceye,
Kalbimde nağmelenen sözlerin küllenmesi gerekti zaten tahammülüm yok üzülmeye,
Masamda duran solan sayfalar benim hayatımın kısa bir özetiydi sadece,
Ama hiç mutluluktan bahsemedim yazdığım şiirlerde,
Yüzümdeki tebessüm yerini bırakmıştı hüzne.
Artık elimde kalem yerine kadehler vardı iki damla gözyaşı eşliğinde,
Nasılsın sorusuna iyiyim demek yerine susmayı tercih ettim sadece,
Çünkü kalbime cam kırığı taneleri batıyor gibiydi her seferinde...
©by_şair
B