En son hayat benden vazgeçince anladım,
Değerin bile değerin kalmadığını,
Kimsenin gönlümü almadığını.
Seni hatırlatan o şarkının çalmadığını,
Annemin bile beni bağrına basmadığını,
Gözlerin bir daha hayallere dalmadığını,
Babamın beni evladı saymadığını,
Ve kimsesiz bir izbe sokağında,
Feryatlar içinde ağladım.
Bugün hayata sessiz bir dilekçe yazdım.
Gönlümün kuşlarını geri çağırmak adına,
Bitmez hasretin elvedası bugün kapında,
Karanlığa alıştırdı beni dünü beter yarında
Bilemediler, hasret var bu şairin ahında,
Ve tütün gibi sardığım o kefenle,
Çığlık çığlığa kendi mezarımı kazdım.
Bu cümlelerim hayata son sözüm olsun,
Yalnız bıraktın bari acıları hatırlatma,
Yoluma çıkıp da bana sancı satma.
Sen de bir çırpıda o hayalleri atma,
Yine de sen de gözyaşı dökme,
Bırak benim ceşmem kanla dolsun.
©ggurkann
G