Bankta bir adam tek başına
Gözlerden Irak en kuytuda
Belki elli altmış yaşlarında
Bir hüznü var belli bakışlarında
Bankta bir adam tek başına Dokunsan boğulacak göz yaşlarına
Buğulu gözlerle dalıyor uzaklara
Adeta hıçkırıyor yalnızlığın ufkuna
Bankta bir adam tek başına
Bir öfke var çatık kaşların da
Hayatını okuyor yaşadığı
roman da
Gönlünde çevirdiği sayfalarda
Bankta bir adam tek başına
Çekinerek sokuldum yanı başına
Bir selam verdim usulca
Merhaba dedi yarım ağızla
Bankta bir adam tek başına
Gem vuramıyorum merakıma
Soruyorum isminiz neydi acaba
Bir Adem oğlu dedi kızkınca
Bankta bir adam tek başına
Anladım öfke dolu bu dünyaya
Senin adın ne dedi bir süre sonra
Bir Adem oğlu dedim şaka yoluyla
Bankta bir adam tek başına
Bir ufak tebessüm yanaklarında
Sonra başı düştü omuzuna
Son tebessümü oldu yaşama
Bankta bir adam tek başına
Onu izlemiştim dakikalarca
Ben beni bulmuştum kuytu yalnızlıkta
Anladım ruhum bedenimden ayrılınca
Bankta bir adam tek başına
Cebimde bir not yazılı kısaca
Kimsem çok ama kimsem yok aslında
Gömün beni kimsesizler mezarlığına
İbrahim Ufuk Emrahoğlu
18.07.20024
©ufkum
U