Denizin en derininde boğuldum
En karanlık en kuytu
Gözlerinin mavisinde öldüm
Çok çırpındım gitme diye
Çok ağladım üzüldüm
Her çırpınışta biraz daha boğuldum
Boğuldukça canımın acısıyla bir kez daha yüzleştim
Her ağrıya bir sen daha bastım
Unuttuğum her yaranın faturası bana kesildi
Her kuruşunda gözyaşımla ödedim
Senden geriye kalanlarla avunuyorum
Belki de böyle cezalandırıyorum kendimi
Gelirsin diye diktiğim gül bile dayanamadı
Tek tek kan kustu her yaprağında
Çıkıp gelirsin diye çok bekledi
Cam kenarında yollarını
Şimdi kendi yolunun yolcusu
Ben kendi hikâyemin sonu
Sense bu sonun tek noktasısın. ...
F