Gece yarısı ansızın uyanışlarımın sebebiydin..
Duygularim ruhumla dans eder gibiydi..
Söylediğin son söz zihnimden geçerken..
Yüreğimde kabuk tutmuş yaramın acısıyla uyandım..
Içimdeki boşluğu ifâde edebilecek söz bulamadım..
Artık yoktun..
Ve ben sensiz nasıl nefes alınır bilmiyordum..
Günlerce düşündüm..
Neydi seni benden uzaklaştıran..
Neydi içimdeki mavi kelebeği hayattan koparan..
Bulamadım...
Ruhum seninle öyle doluydu ki
Hiçbirşey senden kalan boşluğu doldurmaya yetmiyordu.
Uçurumun kenarındaydım ve içten içe ölüyordum..
Bir sözün yeterdi beni hayatta tutmaya..
Sesini bi kez duysam özlemlerim son bulacaktı.
Duyamadim..
Öyle çok bekledim ki ..
Senden gelicek en ufak bir seslenişi..
Gelmedin..
Tek başımayım şimdi.
Artık Dayanamıyorum ..
Sol yanimda biraktiğin o derin yara, nasıl kapanır onu da bilmiyorum ama..
Ben artık ruhumu gömüyorum
içimde yarattığın sensizlik çukuruna..
Ve vazgeçiyorum senden..
Hayallerimden..
Ümitlerimden..
Anladım ki gelmeyeceksin
Anladım ki dönmeyeceksin
Olur da bigün çıkarsan karşıma
Gözlerimin içine bak
Bir zamanlar senin sevginle parlayan o gözlerde, nasıl sessizce yitip gittiğini anla..
©benmavi___
B