Kurumuş nehirler zaten, alev almış gözün akı,
Biri dilenirken yolda, biri beğenmiyor takı,
Kiminin kolu düğmeli, kiminin cebinde çakı,
Şu dünyanın penceresi, bak nelerle aralanmış..
Evde korkuyorken çocuk, sarhoş gelen babasından,
Biri sevinç nârasıyla, dört dolanıyor başında,
Biri doğduğu ilk gün, silkiyorken yakasından,
Biri elinde çiçekle, ağlıyor mezar taşında..
Gece sessiz sokaklarda, hiç bilir mi uyumayan?
Korku denen soğuk suyun, o ekşimsi râyihasını,
Elindeki bez bebeği, göğsünden hiç ayırmayan,
Bir sabah uyandığında, yokluğunun son yasını..
©frespiritt
F