İdam edileceğini öğrendi o an...
Bu dört duvar arasından bir gün kurtulacağım dediği umutları yerle bir olmuştu.
Yaşama sevincini, hevesini yitirdi.
Giyotin ve cellat onu bekliyordu.
Sevdiklerini, anılarını bırakıp gidiyordu bu dünyadan,
İdam sehpasında hapşıran mahkuma çok yaşa demek gibiydi bazı ümitlerimiz...
©nesebaran
N