Bir sonbahar akşamı sevgine tutulmuştum
Sen benim 17 yaşımdın.
Çölün yeşil renkleri sarıya dönerken,
Sevgi tuzak kurmuştu hedefi bendim.
Yapraklar ağaçla vedalaşırken,
Nerden bilebilirdim benimki sendin.
Evet , bilemezdim, bilmemeliydim,
Yoksa niye olsun ki, bu ismi tuzak?!
Hasret nedir görmemiştim, görmemeliydim,
Çünkü hiç açmadım böyle bir, sevgiye kucak.
Ama açtım, yaptım bunu iyi ki de açtım,
Bilerek isteyerek düştüm tuzağa.
Bazen dayanmayarak hüzünle kaçtım,
Çünkü aşık olmuştum sonsuz uzağa.
Olmuştu herşeyim, olmuştu özüm,
Alışıp tutuşuyor onunla başım.
Odur her tatlı duygum, her şirin sözüm,
Ben onun 14 ,o benim 17 yaşım.
©acemişairr
©acemisairr
A