Sokak lambalarının altında
Bir sonbahar akşamı.
Meyus bir sokakta;
Karanlığa karşı methanetle direnen titrek lamba ışığı
İçindeki feryadı duyurmak istecesine titriyordu.
İnsanları gölgelemek istecesine
Karanlıktı sonbahar ağaçları
Derdi nedir bu sonbharların
Neden dökülür yağmurlar yanaklarından
Tüm mevsimler sonbahardır bana.
Sonbahar esintisi sanki sesin kulaklarımda
Köklerinden gövdesine kadar kurumuş ağaçlar
Yaprak yaprak dökülüyor toprağa
Toprak bir ağıta dönüşmüş sanırsın;
Sarı renkli,kırmızı renkli dokusuyla
Dökülen yapraklar neden soldurur gülleri
Neden açtırmaz sonbaharda gülleri
Ağaçtan düşen yaprak,
Ölüme terk edilen bir ömür gibi.
Güzel geceden yıldızları çalmış sanki biri.
Gözlerim yaprak dolu sokaklarda
Buruşmuş bir çiçek,sonbahar sokaklarında
Hatıralar bırakır izlerini dökülen yapraklarla
Kurumuş gölgeler sevgilerden daha derinlerdeydi.
Sevenin her an düştüğü bir kuyu gibiydi.
Zalim ve acımasız zaman
Toprağa olan aşkı içim kurumuş yaprak,
Bundan habersiz zalim toprak
Anlamsızca buluşunca güzeldi.
Kurumuş hayata umut veremeyen gözyaşları
Umudunu yitirince hafif bir rüzgar esintisi
İmkansızlara sürükleyen bir aşk hikayesi
Aşk en güzel sonbahar gecesindeydi
Hayat gibi imkansız ölüm kadar sert eserdi.
©pınarertük
Y