Ardına bakmadan gidiyordun gözlerimin önünde,
Bir "Hoşçakal" bile demeden,
Elim kolum bağlı izliyordum yavaş yavaş gözden kayboluşunu,
İlk gözyaşlarıydı bunlar boğuluşumun.
Ağladı gidişine gökyüzü,
Saçlarının meydan okuduğu rüzgarın bile yoktu diyecek sözü,
Zaten senden sonra güneş doğmaz oldu bana,
Yıldızlar yok oldu , ay yetmedi gecemi aydınlatmaya...
Mevsimler de senden sonra terk etti beni,
Ne yaz kaldı ne o yakıcı güneşi,
Ne ilkbahar kaldı ne de o huzuru, neşesi.
Geriye kalan kurumuş dallar, sararmış yapraklarım,
Dedim ya ben artık sonbaharım...
©güzmasalı
G