Söndürün gitsin hayallerim gibi güneşi
Kendim düştüm dertlerim benim olsun
Herseyimle başlayıp bitiremediklerimle başbaşa kalayım
Savrulmuş gidiyorum bilinmezlere usulca
Hep bir çelişki hep bir karamsarlık içinde aklım
Kurtulmayı denerken daha da düşüyorum içimdeki uçurumlara
Kimseler duymadan seni haykiriyorum kendime
Öylesine zor geliyor ki adım atması
Yokluğunda herşey öylesine boş öylesine anlamsız geliyor ki
Bazen ağlıyorum bazen sebepsiz gülüyorum
Kalbimi kilitledim kapalı kutular ardına
Beni benden başkası anlamazken
Deliler gibi aynaya bakıp kara yazıma ağlıyorum
Yinede birtanem unutamıyorum...
©unutamam
U