S

SONRA KIRILIR KANATLARIN...

Yalnızlığım kucak açmış bekliyor,
Yatağımın köşesine sızan gözyaşlarım,
ıslak duvardan parıldıyor,
kurumuş göz pınarlarıma...
Ayların ayları kovaladığı bir yolda,
farklı adımlar atılır,
yürek kopar,
peşine düşer yolun sonuna kadar...
Gezintiye çıkarsın.
Hayallerin bir ucundan tutar,
Yaşadıkların ip gibi,
parmaklarına dizilir...
Tutamazsın avcunda,
Boncuk boncuk dökülür anıların.
Ardından ağlamak,
Kavuşana dek kanat çırpmak istersin.
Kırılır kanatların.
Süzülerek boşluğa düşersin.
Hiçliğin,hissizliğin,yalnızlığın...
Aynı,
Onun seni sardığı gibi,
Sararlar seni...
Nabzım.... .... .... .... .............. ............... .........