Her nefes bir anasın ölümün,
Her adımda yakınlaşır son günün.
Peki sen ne peşindesin ey Adem oğlu,
Bu uslanmaz hırsın, bu bitmeyen yolculuğun?
Dünyalık mal mülk mü, şan ve şöhret mi,
Yoksa geçici zevkler mi, hevesler mi?
Unuttun mu ki her şey fani bu alemde,
Ölüm her an kapıda bekliyor habersizce.
Niçin koşturursun bu bitmek bilmeyen yolda,
Sonsuz huzuru görmez misin şu anda?
Dur bir an, düşün, sor kendine,
Ne istiyorsun bu hayattan, neyi arıyorsun derine?
Sevgi mi arıyorsun, dostluk mu, merhamet mi,
Belki de sadece bir parça huzur, bir damla şefkat.
Arama dışarıda, ara gönül kabesinde,
Kalbinde saklıdır aradığın her şey, unutma sakın.
Unutma ey Adem oğlu unutma,
Zaman akıp gidiyor, geri dönmüyor asla.
Aldığınız her nefes için, şükret sahip olduklarına,
Ve sonsuz huzuru ara kendi içinde her daim.
©hasanbey.
H