Anladım ki,
İsmini koyamadığım satırlarımın,
Bütün noktalama işaretleri sensin!
Ne kadar kaçarsam kaçayım,
Ne kadar kaçarsan kaç,
Varolmanın ötesinde,
Ruhumla eşsin...
Bütün noksanlıklar tamam oluyor belki, İklimler değişiyor,
Sonra takvimler,
Saatler Adresler,
Ama biliyorum ki;
Hiç bir şeyle ve hiçbir zaman
Dolamayacak içimde yokluğun...
Her şeyin yeri belli,
Zamanı,
Miktarı,
Peki, neden bende bu kadar sonsuz,
Ve o kadar çoksun?...
©zümrdanka_
Z