C

SONSUZLUĞUN BAŞLANGICI

Cehennemin kor koru ateşinde yanıyorum
Sarıyor her yanımı o korkunç kızgın alev
Ve dehşetin çığlıklarıyla nabzı tutarım
Sonu olmayan ışıksız mahşeri müşahede
Yoktur kaçış yolu bana öldüğüm yerde
Çığlık atarım dehşetle duyan yoktu
Göz gözü görmez bir sis dumanı bu
Ve günahın eşiğinde yanarken kor koru
Azap içinde sancıyla kıvranıp
Ve ben cehennemin dibine vurdum sonra
Demir attım çıkılmaz bir daha
Ateşe atılmış bir demir gibi ama
Gözümde yaşla sönmeyen ateşim de
Sonsuzluğun başlangıcı olan karanlığın
Gözlerimi kapadım hemen
Esir almış alevler çoktan
Bu denli günahın bedeli olacak
Gökyüzünü yitirdim yeryüzünden silinip
O maviliği kara bulutlara sarıp
Ardımdan bir yaşam tarzı bırakıp
Kavrulur ken kor koru sonu olmayan
Burada ne anam ne babam yok artık
Elimden tutup ateşten alacak
Ne yar ne dost olur yok artık
Yandığım ateşte pişen günahlarım
©chn