K

Sonu imkansız

Belki anlamadığımdı öteler...
Geçip giderdi de günler...
Anlamazdım sürüklendiğimi sensiz...
Çer çöp gibi...
Yarama tuz basardım çoğu zaman...
Direnirdim...
Bir an bile çıkma diye aklımdan...
Uçurtmalarımı biriktirirdim de içimde...
Salamadığım göklerimi arardım...
Sokaklarıma bakardım...
Gözüm yaşlı oturduğum kaldırımları...
Köşe başındaki bekleyişlerimi...
Sensizlikte arardım...
Bulamazdım seni ama...
Aldırmazdım...
Seni yaşardım...
Hayallerim artık dikenli tellerle çevrili...
Duvarlarım yıkık...
Yollarım mayınlı...
Oysa...
Ellerimi uzatsam dokunacak kadar yakınım sana...
Ama...
Tutamam seni...
Kapanlara kısılmış bir sevda bizimkisi...
Bir çocuk kadar masum...
Bir ceylan kadar yaralı...
Yolları uçurum...
Uçurtmaları ipsiz...
Sonu imkansız...
Ve sen bensiz...
Ve ben sensiz...
©kfaik